Even geleden weer. Dus een goede reden om weer wat te schrijven!
2014 was een jaar met weer nieuwe geluiden en het opdoen van verschillende muziekervaringen.
In juni ben ik samen met Antoine, Bas en Elian naar concert geweest van Guus Meeuwis in Eindhoven. Guus zijn muziek vond ik heel gezellig klinken, mensen zongen mee, de sfeer was goed. Wat Guus zelf zong kon ik niet goed verstaan, omdat hij binnensmonds zingt. Wel kon ik het refrein meekrijgen/meezingen. Ik wist pas een paar dagen van te voren dat we erheen zouden gaan, anders had ik misschien wel wat liedjes van hem kunnen 'instuderen', want ik ken geen liedjes van hem.
Begin juli werd ik benaderd door WeFilm. Ze gingen een "first concert"-filmpje maken in samenwerking met Vodafone, eerste concert voor iemand die een CI heeft. Hiervoor hadden ze een aantal mensen benaderd. Uiteindelijk zat ik bij de laatste twee. Voortraject was leuk. Regisseur Jona kwam paar keer langs, leuke gesprekken hebben we gevoerd. Muziek beluisteren, zodat hij een idee kreeg wat ik wel/niet hoorde. Vera, de andere kandidaat, is het geworden. Mede omdat zij een stuk jonger is en qua muziek zich meer kan ontwikkelen.
25 augustus was het concert van The Kyteman Ochchestra in Paradiso Amsterdam. Daar mocht ik bij zijn, samen met Wilma. (Vriendin met CI)
Beleving van muziek was gaaf. Weinig tot geen zang, puur instrumentaal.
https://www.youtube.com/watch?v=_dAU_YKb-E4
In november zijn Antoine en ik naar Dutchpop geweest in de brabanthallen. Maar dat vond ik niets aan. Kreeg niets mee qua muziek. Het stond veel te hard, het was rumoerig in de zaal. Helaas, jammer.
In maart is er een Muzie-CI dag, een dag over muziek en CI. Daar ga ik heen. Ben benieuwd.
http://www.opciweb.nl/nieuws/nieuws/nieuwsbericht/artikel/zaterdag-7-maart-2015-muzie-ci-dag
Afgelopen zondag was er in de kerk in Waalwijk een jongerendienst met twee bands. De religieuze jongerenband Damascus en de niet christelijke band Luminyx. Damascus is een hiphopband en Luminyx een hardrockband. Het was een bijzondere ervaring ook weer. Alleen de muziek van de hardrockband kwam erg hard bij mij binnen. De gevoelige gehoorzenuw-'snaar' is geraakt. Na drie dagen voel ik het nog. (Om CI zachter te zetten was ik al te laat voor...)
Nieuwe geluiden.. zou ik eigenlijk bij moeten houden. Wat voor een horende zo vanzelfsprekend kan zijn, wat voor mij niet vanzelfsprekend is. Onlangs hoorde ik in huis de storm buiten! Bijzonder.
Dat de wasmachine een pieptoon geeft als ie klaar is. Handig!
Geniet van de kleine dingetjes qua geluiden. Zoals het tikken van de klok, flipperen van de richtingaanwijzer, horen van de bladeren in het bos als ik loop.
Op het werk hoorde ik zelfs dat er een andere radio was geplaatst.(Voordat ik het gezien had) Het klonk veel beter, helderder, zuiverder.
Er zijn ook genoeg dingen die ik kan missen als kiespijn qua geluiden. Zoals het gegil van de kinderen. Dat went niet. Het geritsel van papier, plastic of alufolie vind ik irritant. Die geluiden 'verstoren' het gewone spraakverstaan.
Sociale leven is zoveel beter geworden. Meer zelfvertrouwen gekregen.
woensdag 28 januari 2015
zaterdag 28 december 2013
Roepende uilen
Afgelopen maanden hoorde ik weer wat nieuwe geluidjes. Via Facebook maakte ik dat destijds al kenbaar...
Dat de wasmachine piept als het klaar is! Dat ik dat niet eerder gehoord heb??
En de ijscowagen van ver al horen aankomen door het 'rinkelen', doordat ik buiten bezig was.
Pas geleden hoorde ik in de supermarkt een irritant geslof van een oude man...
Het meest bijzondere vond ik;
Roepende uilen!!
We waren bij vrienden aan de 'herfst' BBQ met grote tuin en hoge bomen. En buiten hoorde ik dat. kippenvel kreeg ik ervan.
dinsdag 3 september 2013
Opnieuw leren horen; Loslaten en vernieuwen
Vorige week heb ik een gesprek gehad met een maatschappelijk werkster van het CI-team nazorg in Nijmegen. Dit omdat ik het vaak nog moeilijk vind om me te kunnen uiten, te kunnen uitleggen wat dit proces voor mij betekend. Hoe ik me voel. Het was een fijn, begripvolle en opluchtend gesprek geweest. Heb aan haar gevraagd of ze mij deze verwijzingen/verwoordingen wilde mailen. Dit wil ik graag met jullie delen.
Een aantal verwijzingen en
verwoordingen omtrent het hele proces van “opnieuw leren horen” waarin jij
midden in zit.
Mijn verwijzingen betroffen personen die iets vertellen over
veranderingsprocessen, over loslaten en vernieuwen.
Tot voor de operatie vertrouwde jij sterk op jouw
spraakafzien, dat was zoals je zelf formuleerde “mijn overlevingsstrategie”.
Uit een test bleek dat het spraakafzien 40% achteruit was gegaan, terwijl
je er zoveel mee kon.
Een strategie die je noodgedwongen hebt moeten loslaten….
Het oude vertrouwde….wat jou zekerheid bood en houvast heb
je voor bijna de helft verloren…zonder dat daar direct iets anders voor in de
plaats kwam. De CI kon dat geslagen gat niet zomaar zondermeer opvangen….
Het maakt dat je in een veranderingsproces terecht bent
gekomen waarin je deels afscheid moest nemen van het oude Vertrouwde en Veilige
moest loslaten en je overgeven aan een nieuwe, andere strategie…
Zo’n veranderingsproces brengt verdriet, rouw mee over wat
je niet meer hebt, kon…
·
Elizabeth Kubler Ross heeft als
psychiater geschreven over hoe rouwprocessen zich kunnen voltrekken
Rouwen gaat over afscheid moeten nemen, iets los moeten
laten en in welke fasen je een proces van verlies kunt doorlopen.
Dat kan alles zijn, dus ook een scheiding, verlies van het
gehoor….kwijtraken van een bepaalde kwaliteit van leven..
Zo’n proces van rouwen hoeft niet precies volgens elke fase
zoals zij die heeft beschreven te verlopen.
Kernbegrippen zijn wel acceptatie, verdriet hebben, toelaten
en verwerken evenals boosheid toelaten…
De CI brengt jou elke dag nog nieuwe geluiden waarvan
je de betekenis nog moet ontdekken. De verwondering die jij bij elke
“verovering” beleefd heb je mij prachtig kunnen omschrijven: “ik vind het nog
steeds overweldigend om geluiden te horen die horen bij als
ik aan het hardlopen ben, voetstappen, omgevingsgeluiden, de auto’s horen aankomen, het geluid van het tikken
van een klok….”.
Je zit nog midden in het proces van “opnieuw leren horen”
terwijl je omgeving zal denken. Je hebt een nieuw apparaat, anders maar wel
vergelijkbaar met hoortoestel, dus Cora kan horen als daarvoor.
Dat het voor jou echt anders is beseffen mensen niet.
Het geluid heeft een andere kwaliteit omdat het wordt
omgezet in elektrische codes in plaats van dat geluid luchttrillingen zijn en
heel natuurlijk worden doorgegeven aan hoorapparaten die het geluid versterken.
CI werkt totaal anders, dus jij wordt uitgedaagd om geluiden
weer opnieuw te leren waarnemen en betekenis te verlenen. Dit nieuwe horen
wordt een stuk minder ondersteund door jouw tweede natuur…het spraakafzien.
De impact van dit proces vraagt veel energie, gaat
gepaard met verschillende emoties. Allemaal voor een leek misschien
onbegrijpelijk, omdat ze niet weten welke wezenlijke verandering/vernieuwing
jij doormaakt.
De leken kijken slechts naar de buitenkant, niet wat het
voor jou aan de binnenkant betekent… de enorme switch die je moet doormaken
voordat je echt vertrouwd bent met het nieuwe leren horen wat je je nog aan het
eigen maken bent.
vrijdag 19 april 2013
Alweer anderhalf jaar een CI!
Het is een paar maanden even rustig geweest op mijn blog.
Bewust ook wel. Het grootste nieuwtje is er voor iedereen wel af. Echter voor mij niet. De ontwikkeling in het leren horen en leven met een CI duurt voort.
Bewust heb ik paar maanden niet meer gebeld. Niet meer extra geoefend. Zat niet lekker in mijn vel. Oa ook de heftigheid van het afgelopen jaar, alle veranderingen wat met zich meespeelde. Het is overweldigend. Dat moet een plekje krijgen. Alles even laten bezinken.
Vanuit Nijmegen hadden ze ook gezegd dat het wel 2 jaar kan duren eer je er een beetje (lees; 'een beetje') aan gewend bent. Nu kan ik zeggen, ja daar hebben ze wel gelijk in...
Het verschilt ook wel erg per persoon en welke factoren eromheen (leefsituatie bv jong gezin, soort werk, hoe 'doof' je bent, op welke leeftijd ed).
Wanneer het kan, heb ik op zondag een CI-loze dag. Daar geniet ik ook van.
Vorige week heb ik Antoine weer spontaan een keer gebeld. Na maanden. En het ging vrij goed.
Wanneer ik alleen met de kids in de auto zit, met de kids op de achterbank. En ze roepen me. Ze weten dat ze altijd eerst oogcontact met me moeten hebben wanneer ze iets willen zeggen/vragen. Binnenspiegel zet ik dan lager zodat ik het mondbeeld zie van de kids. (Gevaarlijke situatie wel) Maar tegenwoordig zeg ik;'zeg het maar'. Voor de kids is dat altijd nog een beetje een onwennige situatie. Negen van de tien keer versta ik ze, mits ze niet door elkaar praten en de muziek/radio uitstaat. Dat is toch heel bijzonder!
Vorige week had ik een reünie van mijn oude school 'de kring', speciaal onderwijs waar ik op gezeten heb van 1980 t/m 1993. In de tijd wanneer ik op deze school zat, was de verhouding slechthorende kinderen tov kinderen met spraak-en taal problemen ongeveer wel gelijk. Op dit moment is het aantal slechthorenden op deze school heel klein geworden. Deze kinderen worden steeds meer in het gewone onderwijs neergezet met ambulante begeleiding of deze jonge kinderen krijgen steeds meer een CI. En daardoor kunnen ze ook naar een gewone school.
Het was een hele gezellige avond. Maar helaas ook erg vermoeiend. Het lawaai in de ruimte, vele communicatie met iedereen, ook al stond mijn CI op 'lawaai' stand. De plek waar mijn zendspoel op mijn hoofd vastzit met magneet verkrampt dan. Een gespannen plek. Daags erna moet ik bijkomen.
Dat vind ik het enige nadeel. Communicatie binnen een groep vind ik nu minder leuk als toen ik nog geen CI had.
Iedereen had er veel bewondering ervoor dat ik nu een CI heb. Veel vragen waren erover. Misschien heb ik er een aantal mee kunnen 'aansteken'?
Tot zover weer even...
Bewust ook wel. Het grootste nieuwtje is er voor iedereen wel af. Echter voor mij niet. De ontwikkeling in het leren horen en leven met een CI duurt voort.
Bewust heb ik paar maanden niet meer gebeld. Niet meer extra geoefend. Zat niet lekker in mijn vel. Oa ook de heftigheid van het afgelopen jaar, alle veranderingen wat met zich meespeelde. Het is overweldigend. Dat moet een plekje krijgen. Alles even laten bezinken.
Vanuit Nijmegen hadden ze ook gezegd dat het wel 2 jaar kan duren eer je er een beetje (lees; 'een beetje') aan gewend bent. Nu kan ik zeggen, ja daar hebben ze wel gelijk in...
Het verschilt ook wel erg per persoon en welke factoren eromheen (leefsituatie bv jong gezin, soort werk, hoe 'doof' je bent, op welke leeftijd ed).
Wanneer het kan, heb ik op zondag een CI-loze dag. Daar geniet ik ook van.
Vorige week heb ik Antoine weer spontaan een keer gebeld. Na maanden. En het ging vrij goed.
Wanneer ik alleen met de kids in de auto zit, met de kids op de achterbank. En ze roepen me. Ze weten dat ze altijd eerst oogcontact met me moeten hebben wanneer ze iets willen zeggen/vragen. Binnenspiegel zet ik dan lager zodat ik het mondbeeld zie van de kids. (Gevaarlijke situatie wel) Maar tegenwoordig zeg ik;'zeg het maar'. Voor de kids is dat altijd nog een beetje een onwennige situatie. Negen van de tien keer versta ik ze, mits ze niet door elkaar praten en de muziek/radio uitstaat. Dat is toch heel bijzonder!
Vorige week had ik een reünie van mijn oude school 'de kring', speciaal onderwijs waar ik op gezeten heb van 1980 t/m 1993. In de tijd wanneer ik op deze school zat, was de verhouding slechthorende kinderen tov kinderen met spraak-en taal problemen ongeveer wel gelijk. Op dit moment is het aantal slechthorenden op deze school heel klein geworden. Deze kinderen worden steeds meer in het gewone onderwijs neergezet met ambulante begeleiding of deze jonge kinderen krijgen steeds meer een CI. En daardoor kunnen ze ook naar een gewone school.
Het was een hele gezellige avond. Maar helaas ook erg vermoeiend. Het lawaai in de ruimte, vele communicatie met iedereen, ook al stond mijn CI op 'lawaai' stand. De plek waar mijn zendspoel op mijn hoofd vastzit met magneet verkrampt dan. Een gespannen plek. Daags erna moet ik bijkomen.
Dat vind ik het enige nadeel. Communicatie binnen een groep vind ik nu minder leuk als toen ik nog geen CI had.
Iedereen had er veel bewondering ervoor dat ik nu een CI heb. Veel vragen waren erover. Misschien heb ik er een aantal mee kunnen 'aansteken'?
Tot zover weer even...
zaterdag 5 januari 2013
O'nee wat hebben we in huis gehaald...
Aan het vuurwerkgeluid kon/kan ik niet wennen.
Vorig jaar hoorde ik voor het eerst ECHT het vuurwerk. Dit jaar kon ik er echt niet van genieten. Ik schrok er telkens van. Toen we even na twaalven de voordeur openden werd ik gewoon 'overvallen' door het geluid van het vuurwerk. Pfff. Kreeg er oorpijn van. Ook de dag erna had ik er nog last van.
Had misschien achteraf CI uit moeten doen? Hij stond al zachter en op lawaaistand ingesteld.
Misschien al eerder gezegd...Maar er staat hier in huis een echt drumstel, medio november j.l. De eerste drum-voorstelling die mijn zwager gaf aan Jasper, zo heeeeeeeeeeeee, met toeterende/suisende oren ging ik naar beneden. Hier heb ik wel een paar weken last van gehad. Gevoelige, soms pijnlijke oren. Sindsdien heb ik mijn CI niet aan als ik weet dat de kids erop gaan spelen en ik in de buurt moet zijn. En ik stond er echt op dat de kids gehoorbescherming moesten krijgen. Eerst van die slaapoordopjes geprobeerd, maar dat past niet in die kleine oortjes. Nu koptelefoontjes....
Ooo nee, wat hebben we in huis gehaald ;-))
Vorig jaar hoorde ik voor het eerst ECHT het vuurwerk. Dit jaar kon ik er echt niet van genieten. Ik schrok er telkens van. Toen we even na twaalven de voordeur openden werd ik gewoon 'overvallen' door het geluid van het vuurwerk. Pfff. Kreeg er oorpijn van. Ook de dag erna had ik er nog last van.
Had misschien achteraf CI uit moeten doen? Hij stond al zachter en op lawaaistand ingesteld.
Misschien al eerder gezegd...Maar er staat hier in huis een echt drumstel, medio november j.l. De eerste drum-voorstelling die mijn zwager gaf aan Jasper, zo heeeeeeeeeeeee, met toeterende/suisende oren ging ik naar beneden. Hier heb ik wel een paar weken last van gehad. Gevoelige, soms pijnlijke oren. Sindsdien heb ik mijn CI niet aan als ik weet dat de kids erop gaan spelen en ik in de buurt moet zijn. En ik stond er echt op dat de kids gehoorbescherming moesten krijgen. Eerst van die slaapoordopjes geprobeerd, maar dat past niet in die kleine oortjes. Nu koptelefoontjes....
Ooo nee, wat hebben we in huis gehaald ;-))
Informatiesessie hoorbeleving
Woe 28 november j.l. ben ik samen met een vriendin naar een informatiesessie in Huizen geweest.
http://www.cochlear.com/nl/informatiesessie-over-de-mogelijkheden-en-het-gebruik-van-uw-cochleair-systeem
Het was een interessante informatiesessie. Hoortrainingtips. Onderhoudstips. (toch net ietser meer als wat je tijdens de revalidatie 'meegekregen' hebt). Ontwikkeling van de processor, die wordt om de 5 jaar vervangen. Van de zomer komt er een processor uit, nog meer digitaler, die zou uit zich zelf aanpassen op de geluiden van de omgeving (lawaaistand-dagelijkse stand ed).
En ik wist niet dat je met je CI, altans de nucleus-5 processor, zonder zorgen in het zwembad bijvoorbeeld kunt.. Maar dan moet je wel het een en ander even weten (oa bv dat je dit alleen mag doen met herlaadbare batterijen, niet in de zee en niet douchen ed) Als je dat zou weten, zou het je echt meer geruststellen. (Voor-en nadelen met CI in/rondom water is ook te vinden op http://www.cochlear.com/nl/ontworpen-voor-het-actieve-leven
Moet je je voorstellen; Als ik ga zwemmen dan is dat altijd zonder gehoorapparaten. Heerlijk rustig. En nu zou dat zo maar mogen met CI aan... ik weet het niet hoor... Zo'n kostbaar ding van 7500€ (alleen de processor)
Trainingtips voor gehoorrevalidatie. Er werd een voorbeeld laten zien van een kant-klaar oefendvd. Echter is wel BELGISCH... Nederlandse versie is in de maak Zie http://www.cochlear.com/nl/gehoorrevalidatie-voor-volwassenen en www.cochfit.be
Kortom het was een leuke middag. Ook om andere CI gebruikers te ontmoeten en ervaringen te delen.
http://www.cochlear.com/nl/informatiesessie-over-de-mogelijkheden-en-het-gebruik-van-uw-cochleair-systeem
Het was een interessante informatiesessie. Hoortrainingtips. Onderhoudstips. (toch net ietser meer als wat je tijdens de revalidatie 'meegekregen' hebt). Ontwikkeling van de processor, die wordt om de 5 jaar vervangen. Van de zomer komt er een processor uit, nog meer digitaler, die zou uit zich zelf aanpassen op de geluiden van de omgeving (lawaaistand-dagelijkse stand ed).
En ik wist niet dat je met je CI, altans de nucleus-5 processor, zonder zorgen in het zwembad bijvoorbeeld kunt.. Maar dan moet je wel het een en ander even weten (oa bv dat je dit alleen mag doen met herlaadbare batterijen, niet in de zee en niet douchen ed) Als je dat zou weten, zou het je echt meer geruststellen. (Voor-en nadelen met CI in/rondom water is ook te vinden op http://www.cochlear.com/nl/ontworpen-voor-het-actieve-leven
Moet je je voorstellen; Als ik ga zwemmen dan is dat altijd zonder gehoorapparaten. Heerlijk rustig. En nu zou dat zo maar mogen met CI aan... ik weet het niet hoor... Zo'n kostbaar ding van 7500€ (alleen de processor)
Trainingtips voor gehoorrevalidatie. Er werd een voorbeeld laten zien van een kant-klaar oefendvd. Echter is wel BELGISCH... Nederlandse versie is in de maak Zie http://www.cochlear.com/nl/gehoorrevalidatie-voor-volwassenen en www.cochfit.be
Kortom het was een leuke middag. Ook om andere CI gebruikers te ontmoeten en ervaringen te delen.
vrijdag 23 november 2012
Spraakverstaan is gegroeid van 11% naar 42%
Vandaag had ik een terugkomdag na 1 jaar CI gebruik.
Tevens ook de laatste keer, na ruim een jaar nazorg-en revalidatie. Wellicht kan ik altijd terug als er problemen zijn met het CI en/of CI-oor.
Veel extra nieuws was er niet van vandaag. Het grootste vooruitgang was vooral in het eerste halfjaar. Dit was te lezen in mijn eerdere blogbericht van 18 april j.l.
Eerst had ik een bij regeling, vervolgens een korte gehoortest. Stukje geknipt van 18 april 2012;
Deze test is alleen luisteren (zonder spraakafzien) naar korte woorden, via een geluidsbox, met CI/hoorapp aan. Zonder herhaling en ik moet het woordje benoemen. (bv boek, zin, kaas, mus, het ed) Dit is voor mij het moeilijkste, de korte woorden. Wanneer een kort woordje in een zin wordt vermeld dan kan ik er iets van maken. Het woordje 'boek' kan voor mij ook klinken als 'doek'. Voor de therapeut is dit een maat om te kijken welke klanken er bij binnenkomen. Het woordje 'zoek' zal ik niet noemen, omdat ik daarbij weer het sis-geluid hoor.
De therapeut noemt dit de foneemscore. Okt 2011, na 1 week CI; 25% goed, April 2012, na een half jaar CI, 42% goed.
Ik wist de score niet meer van hoe het was voor ik een CI had, dus alleen met gehoorapparaten. Dat was 11%.
Vandaag scoorde ik hetzelfde als in april. Dus moet je nagaan; Spraakverstaan is gegroeid van 11% naar 42%
Als laatste een gesprek bij de revalidatietherapeute. Ze vroeg bijvoorbeeld; wat voor cijfer zou je jezelf geven hoe je leven was voor je CI en nu met je CI. Tja, daar kan ik geen cijfer voor geven. Mijn leven was voor mijn CI ook prima. Als je niet weet wat je mist dan leer je daarmee leven, ook met de beperkingen en dat ging me goed af. Nu met CI geeft het mijn leven zeker wel meerwaarde, met alle nieuwe geluiden, communicatie met bv de kinderen ed, telefoneren, maar er zitten ook nadelen aan. Dat bv communicatie in groepsverband juist weer moeilijker is geworden. En dat het vermoeiend is.
Vermoeidheid slijt met de tijd.
Het blijft zeker nog een leerproces hierin voor mij. Zoals telefoneren, muziek leren luisteren, naar luisterboeken luisteren ed. Het kost gewoon veel tijd en energie, dus dat is echt een meer-jaren-plan.
Het laatste half jaar stond het bij mij vooral in teken van weer volledig aan het werk zijn en dit blijven volhouden, wat nu ook goed gaat. En alle extra dingetjes zoals het oefenen enzo, dat gebeurd af en toe.
Als er nieuws is, zal ik het zeker melden in mijn blog.
Over 4 jaar moet ik pas weer terug, dan krijg ik weer een nieuwe processor.
Tevens ook de laatste keer, na ruim een jaar nazorg-en revalidatie. Wellicht kan ik altijd terug als er problemen zijn met het CI en/of CI-oor.
Veel extra nieuws was er niet van vandaag. Het grootste vooruitgang was vooral in het eerste halfjaar. Dit was te lezen in mijn eerdere blogbericht van 18 april j.l.
Eerst had ik een bij regeling, vervolgens een korte gehoortest. Stukje geknipt van 18 april 2012;
Deze test is alleen luisteren (zonder spraakafzien) naar korte woorden, via een geluidsbox, met CI/hoorapp aan. Zonder herhaling en ik moet het woordje benoemen. (bv boek, zin, kaas, mus, het ed) Dit is voor mij het moeilijkste, de korte woorden. Wanneer een kort woordje in een zin wordt vermeld dan kan ik er iets van maken. Het woordje 'boek' kan voor mij ook klinken als 'doek'. Voor de therapeut is dit een maat om te kijken welke klanken er bij binnenkomen. Het woordje 'zoek' zal ik niet noemen, omdat ik daarbij weer het sis-geluid hoor.
De therapeut noemt dit de foneemscore. Okt 2011, na 1 week CI; 25% goed, April 2012, na een half jaar CI, 42% goed.
Ik wist de score niet meer van hoe het was voor ik een CI had, dus alleen met gehoorapparaten. Dat was 11%.
Vandaag scoorde ik hetzelfde als in april. Dus moet je nagaan; Spraakverstaan is gegroeid van 11% naar 42%
Als laatste een gesprek bij de revalidatietherapeute. Ze vroeg bijvoorbeeld; wat voor cijfer zou je jezelf geven hoe je leven was voor je CI en nu met je CI. Tja, daar kan ik geen cijfer voor geven. Mijn leven was voor mijn CI ook prima. Als je niet weet wat je mist dan leer je daarmee leven, ook met de beperkingen en dat ging me goed af. Nu met CI geeft het mijn leven zeker wel meerwaarde, met alle nieuwe geluiden, communicatie met bv de kinderen ed, telefoneren, maar er zitten ook nadelen aan. Dat bv communicatie in groepsverband juist weer moeilijker is geworden. En dat het vermoeiend is.
Vermoeidheid slijt met de tijd.
Het blijft zeker nog een leerproces hierin voor mij. Zoals telefoneren, muziek leren luisteren, naar luisterboeken luisteren ed. Het kost gewoon veel tijd en energie, dus dat is echt een meer-jaren-plan.
Het laatste half jaar stond het bij mij vooral in teken van weer volledig aan het werk zijn en dit blijven volhouden, wat nu ook goed gaat. En alle extra dingetjes zoals het oefenen enzo, dat gebeurd af en toe.
Als er nieuws is, zal ik het zeker melden in mijn blog.
Over 4 jaar moet ik pas weer terug, dan krijg ik weer een nieuwe processor.
Dankwoord
Via deze weg wil ik allen, dan denk ik aan; mijn partner, familie, het CI-team Nijmegen, vrienden, logopedist en collega's/werkgever, hartelijk danken voor hun geduld, medewerking/begrip en/of zorg van het afgelopen jaar. Het ging niet altijd zonder slag of stoot.
Abonneren op:
Posts (Atom)